ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555

รักคุณเท่าฟ้า — 24 สิงหาคม 2012 6:16 am


ละครรักคุณเท่าฟ้า ละครแนวโรแมนติก-คอมเมดี้ นำแสดงโดยธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์,เข็มอัปสร สิริสุขะ, มารี เบิร์นเนอร์ ออกาอากาศทุกวันพุธ – พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ละครรักคุณเท่าฟ้า เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 25 กรกฎาคม 2555

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 1

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 2

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 3

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 4

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 5

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 6

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 7

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 8

ดูรักคุณเท่าฟ้าย้อนหลัง (ตอนที่ 10) 23 สิงหาคม 2555 ช่วงที่ 9



เรื่องย่อ ละครรักคุณเท่าฟ้า

ทุกครั้งที่ทำการบิน กัปตันเครื่องบิน คือคนที่สำคัญและยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะต้องเป็นผู้นำพาชีวิตคนทั้งเครื่อง ให้ไปถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย สาวๆ มากมายจึงใฝ่ฝันอยากมีแฟนเป็นนักบินกัปตันมาดเท่ห์โดยเฉพาะกัปตันธีระ(เคน ธีรเดช) ที่มีสาวๆหมายปองมากมาย แต่สาวๆก็ต้องผิดหวังเพราะ กัปตันธีระมีคนรักอยู่แล้วเธอคือ พิม(พลอย เฌอมาลย์)แอร์โฮสเตสสาวสุดสวย ทั้งสองรักกันมาสามปี และมีแผนจะแต่งงานกันอีกในสามเดือนข้างหน้า
พิมไปมาหาสู่กับธีระและครอบครัวจนสนิทสนมกับแม่จินดา(โฉมฉาย ฉัตรวิไล)ซึ่งเป็นแม่ของธีระรวมทั้งแดง(ชนกวนันท์ วัชรคุณ)กับ คุณกบ(กรุณพล เทียนสัวรรณ)พี่สาวและพี่เขยของธีระ พิมรู้ว่าธีระรักแม่มากและแม่ของธีระก็รักเธอมากเช่นกัน
ในช่วงที่ไม่มีตารางการบิน ธีระต้องมาหาแม่ทุกวันจนเป็นกิจวัตรประจำวัน ความรักระหว่างธีระและพิมดูเหมือนจะไม่มีอุปสรรคใดๆ แต่ยิ่งเข้าไกล้วันแต่งงานเข้ามาพิมก็เริ่มเห็นเค้ารางของปัญหาเมื่อจู่ๆแม่ของธีระก็บอกไม่อยากให้แต่งงานมีครอบครัว แต่ธีระยืนยันว่าแต่งงานเพราะทุกอย่างได้เตรียมการไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แม่จินดาเริ่มกลัวว่าธีระจะรักเมียมากกว่าแม่ เธอจึงวางแผนทำลายงานแต่งงานของลูกชาย โดยแกล้งทำเป็นไม่สบายในวันแต่งงาน ทำให้ธีระต้องทิ้งเจ้าสาวเพื่อไปดูแลแม่ที่โรงพยาบาล พจ(สันติสุข พรหมศิริ) พ่อของพิม ไม่พอใจมาก บอกให้พิมเลิกกับธีระไป แต่สุนีย์(สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ)แม่ของพิมยังสนับสนุนอยู่ พิมไม่ยอมแพ้ และทำให้เห็นว่าที่ผ่านมาเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ และได้กำหนดวันแต่งขึ้นใหม่อีกครั้ง เมื่องานแต่งหนสองเริมขึ้น แม่จินดาก็แกล้งป่วยเข้าโรงบาลอีกครั้ง พิมเริ่มแน่ใจแล้วว่าแม่จินดาไม่ต้องการให้เธอแต่งงานกัน

เรื่องย่อประจำตอน ละครรักคุณเท่าฟ้า

ตอนที่ 10

ข้าวตูทำอาหารที่เป็นของชอบของธีระทั้งนั้น เขากลับมาด้วยสีหน้าเศร้าๆไม่อยากทานอะไร เธอรีบถามว่ามีเรื่องอะไรอีก “แม่ไล่พี่ออกมา แกบอกไม่อยากเห็นหน้าพี่”

อ่านต่อ

“อย่าหาว่าตูพูดแรงนะคะ ถ้าแม่พี่ธีเขาต้องการอย่างงั้นจริงๆ ตูว่าพี่ธีก็ควรปล่อยเขาไปแล้วก็กลับมาใช้ชีวิตปกติของพี่ธี”

“แต่แม่พี่กำลังเป็นอัมพาตนะตู พี่คงทำยังงั้นไม่ได้”

“พี่ธีอย่าลืมนะคะ แม่พี่เขาเป็นฝ่ายไม่ต้องการพี่ธีนะคะ”

“แกทำไปเพราะอารมณ์โกรธน่ะ”

“แล้วเราต้องไปแคร์เขาทำไมล่ะคะ”

“แต่เขาเป็นแม่พี่นะตู” ธีระขึ้นเสียง

ข้าวตูชะงัก “ตูขอโทษค่ะ ตูไม่น่ายุ่งเรื่องนี้เลย”

ธีระรู้สึกตัวรีบคว้าแขนข้าวตูมาอธิบาย “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะ พี่รู้ว่าแม่พี่ผิด เพียงแต่จะให้พี่หันหลังให้แก พี่ทำไม่ได้หรอกนะ เพราะแกเป็นแม่พี่”

ข้าวตูฝืนยิ้ม รับปากจะไม่พูดเรื่องนี้อีก ธีระตัดบทชวนกินข้าว…แต่แล้วในคืนนั้น ข้าวตูก็ได้ยินธีระพูดโทรศัพท์กับแดงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“พี่แดง ไม่ใช่ว่าผมไม่ห่วงแม่นะ นี่ผมก็กินไม่ได้นอนไม่หลับเหมือนกันนะ ผมกำลังจะขอลาพักร้อนเพื่อที่จะอยู่ช่วยแม่ทำกายภาพ…ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะไปคุยกับหมอแทนพี่ก็ได้”

ooooooo

วันรุ่งขึ้น พยาบาลพาจินดามาทำกายภาพเสร็จพอดี ไตรตั้นวิ่งเข้ามาหา อ้อนว่าคิดถึงยาย เธอลูบหัวหลานพลางพยักหน้าอย่างเอ็นดู แดงกับกบยืนมองอยู่ห่างๆ ดีใจที่แม่ไม่โกรธหลานไปด้วย และหวังว่าวันหนึ่งแม่จะให้อภัยพวกตน
แดงรู้สึกปวดหัวจี๊ดๆมาหลายวันจึงบอกกบ เขาให้เธอไปให้หมอตรวจเดี๋ยวนี้ ตนจะดูลูกเองแล้วพบกันที่ห้องจินดา…กบเดินมาถึงหน้าห้อง ยืนมองผ่านช่องกระจกเห็นไตรตั้นนวดให้ยาย จึงไม่อยากเข้าไปกวน ธีระมาถึงลังเลว่าตนควรเข้าไปหาแม่ดีไหม กบให้ลองดู เขาจึงเปิดประตูเข้าไป พอจินดาเห็นหน้าก็เมินหนี ไตรตั้นสวัสดีน้าธีแล้วชวนมานวดยายด้วยกัน

“ได้เลย มา ให้น้านวดตรงไหน”

ไตรตั้นให้ธีระนวดขา เขานวดแล้วถามแม่ว่าเจ็บไหม เธอทำหน้าเย็นชา เขาบีบนวดไปเรื่อยแล้ว

ถามซ้ำอีกครั้ง จินดาส่ายหน้ามองค้อนๆ เขาดีใจที่แม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ

“ถ้าแม่ทำกายภาพทุกวัน แม่ก็จะกลับมาเดินได้เหมือนเดิม”

ไตรตั้นไชโยบอกว่าจะมานวดยายทุกวัน จินดาลอบมองลูกชายกับหลานยิ้มๆ

ooooooo

ข้าวตูรู้สึกเหงา ออกมานั่งทานอาหารนอกบ้านคนเดียว เผอิญเอกมากับเพื่อนๆจึงเข้ามาทักทาย และถามถึงความสัมพันธ์ของเธอกับธีระ เมื่อไหร่จะแต่งงาน เธอหน้าเจื่อนๆตอบว่าแม่เขาไม่ค่อยสบาย ยังไม่รู้จะได้แต่งเมื่อไหร่ เอกถามว่าธีระขอหรือยัง เธอพูดทีเล่นทีจริง

“พี่เอกบอกเขาให้หน่อยสิ”

“ได้…ถ้าพี่เจอที่จะบอกให้ ถ้าขืนชักหน้าพี่ตัดหน้าขอก่อนว่ากันไม่ได้นะ”

“ได้เลย ถ้าพี่ธีไม่ขอ ตูจะแต่งกับพี่เอก”

“พูดจริงนะ แต่ไม่มีทาง ธีไม่มีวันปล่อยให้ตูหลุดมือหรอก แต่พี่จะให้คำแนะนำอย่าง บางทีผู้ชายก็ทำงานยุ่งจนลืม เราเป็นผู้หญิงก็ถามซะเลยว่าเมื่อไหร่จะแต่งงานกับฉัน”

ข้าวตูเกรงฝ่ายชายจะหาว่าตนอยากแต่ง เอกยุว่ามันเป็นความจริง เธอจึงตัดสินใจจะทำตามที่เอกแนะนำ

ooooooo

ธีระดูแลปรนนิบัติจินดาทั้งวันจนเธอเริ่มใจอ่อน ยิ้มให้บ้าง…ธีระ กบ และไตรตั้นนั่งรอแดงกลับจากตรวจร่างกาย เธอเดินหน้าเศร้ามา กบรีบถามหมอ บอกว่าอย่างไร

“หมอบอกฉันเป็นเนื้องอกที่สมอง”

กบตกใจ ธีระรีบถามว่าเนื้อดีหรือเนื้อร้าย แดงน้ำตาไหลเอ่ยเสียงสั่นเครือว่า

“ยังไม่รู้ พรุ่งนี้หมอนัดให้มาผ่าตัด ทำไมต้องเป็นฉัน ฉันยังไม่อยากตาย”

กบเข้ากอดปลอบภรรยาให้ใจเย็น ธีระบอกว่าเพื่อนตนก็เป็น ผ่าตัดแล้วไม่เป็นอะไร ไตรตั้นโผกอดแม่ถามว่าแม่ร้องไห้ทำไม ธีระมองภาพครอบครัวพี่สาวอึ้งๆ นี่มันอะไรกันนักหนา

เมื่อธีระกลับมาบ้านข้าวตู กบโทร.ตามมาขอให้ช่วยส่งไตรตั้นไปโรงเรียนวันพรุ่งนี้ เพราะตนจะพาแดงไปโรงพยาบาลแต่เช้า และให้ช่วยถามว่าเพื่อนเขาที่ป่วยเหมือนกัน ผ่าตัดที่ไหน เขารับคำแล้วรีบกดโทร.หาเพื่อน ในระหว่างนี้เองข้าวตูออกมาทัก

“อ้าว ทำไมกลับมาเงียบๆล่ะคะพี่ธี นี่คืนนี้ตูจองที่ทานข้าวไว้ที่โฟร์กาซองนะ”

ธีระยิ้มรับ ข้าวตูจึงบอกว่าจะออกไปสระผมให้เขาอยู่คนเดียวไปก่อน เธอเห็นเขาหน้าเครียดจึงถามว่ามีเรื่องอะไรอีกไหนบอกว่าแม่ยอมคุยด้วยแล้ว เขาไม่อยากเล่าเรื่องแดงให้หนักใจไปด้วย จึงปัดว่าเหนื่อยนิดหน่อย ข้าวตูเข้ามาบีบนวดไหล่ให้และว่าตนไม่ไปสระผมแล้ว ที่จะไปเพราะเห็นว่าคืนนี้เป็นคืนพิเศษสำหรับเรา เขาถามว่ามีอะไรบอกตอนนี้เลยก็ได้

“บอกตอนนี้มันไม่โรแมนติก”

ธีระดึงเธอเข้ามากอด “บอกตอนนี้เถอะ พี่จะได้หายเครียด”

“วันนี้ตูเจอพี่เอก พี่เอกเขาถามว่าเมื่อไหร่ตูจะแต่งงาน ตูก็เลยบอกว่าพี่ธีไม่ขอซะที พี่เอกแนะนำให้ตูถามพี่ธีเลยว่าจะขอตูแต่งงานเมื่อไหร่…ว่าไงคะ เมื่อไหร่ดี”

ธีระทำหน้าหนักใจ ข้าวตูทำเป็นพูดว่าให้แม่หายก่อนก็ได้ ประมาณปลายปีดีไหม ตนจะได้เตรียมงาน เขาทำท่าอึดอัดใจ ก่อนจะโพล่งออกมา

“พี่จะบอกตูว่าเราไม่แต่งได้มั้ย อยู่กันแบบนี้ แค่นี้พี่ก็มีความสุขแล้ว”

“หมายความว่าพี่ธีจะไม่แต่ง” ข้าวตูหน้าเสีย

“ไม่ใช่ไม่แต่ง ตูก็รู้ว่าถ้าแต่งไปแม่พี่ก็ยิ่งโกรธ ตอนนี้แม่ก็ดีขึ้นกับพวกพี่แล้วนะ”

“ก็ได้ค่ะ ไม่แต่งก็ได้ งั้นตูขอไปสระผมก่อนนะ” เธอลุกขึ้น ธีระรีบถามว่าไม่โกรธใช่ไหม เธอฝืนยิ้ม “ไม่โกรธค่ะ จะโกรธพี่ธีได้ยังไง ก็พี่ธีไม่ได้เป็นคนไม่อยากแต่งนี่คะ เป็นเพราะแม่พี่ธีต่างหากที่ไม่อยากให้เราแต่งกัน”

“พี่ขอบใจจริงๆที่ตูเข้าใจความรู้สึกพี่”

ข้าวตูยิ้มให้เขา แล้วเดินออกไปทั้งน้ำตา และเมื่อหันกลับมามองก็ยิ่งน้อยใจ…เห็นเขากดโทรศัพท์ไม่สะทกสะท้านอะไร

ooooooo

ระหว่างที่กบส่งแดงเข้าห้องผ่าตัดแล้วนั่งรอหน้าห้อง ธีระมาป้อนข้าวจินดา พยาบาลเข้ามาวัดความดัน ชมว่าเพราะมีลูกชายมาป้อนข้าว ทำให้คนไข้ทานข้าวได้มากขึ้น

“ถ้างั้นผมจะมาป้อนข้าวแม่ทุกมื้อเลย”

“อิจฉาคุณป้าจริงๆ มีลูกชายน่ารักขนาดนี้ จะไปหาที่ไหนได้” พยาบาลยิ้ม เก็บของออกไป

เผอิญข้าวตูกำลังจะออกจากบ้าน แต่ลืมกุญแจบ้านและกุญแจรถไว้ในรถธีระ จึงโทร.หา…จินดากำลังถามถึงแดง ธีระโกหกว่างานยุ่ง วันนี้มาเยี่ยมไม่ได้ มือถือเขาดังขึ้น เห็นชื่อข้าวตู เขาไม่อยากให้แม่โกรธอีกเลยปิดเครื่อง ข้าวตูงง พยายามโทร.ใหม่แต่ไม่มีสัญญาณ จินดาถามลูกชายว่าใครโทร.มา เขาอ้างว่าที่ทำงาน เธอจึงว่างานยุ่งก็ไม่ต้องอยู่กับตน

“ไม่หรอกครับ ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญกับผมมากกว่าแม่หรอก” ธีระจับมือแม่อย่างเอาใจ

ข้าวตูฝากข้อความถึงธีระ แล้วโทร.บอกเพื่อนๆ ว่ายังไปหาไม่ได้ เธอกลับเข้ามาในบ้าน ให้บังเอิญไฟดับอีก จึงไปดูที่คัตเอาต์ ดันสวิตช์ขึ้น ไฟช็อตพรึ่บ เธอตกใจมากรีบเอาผ้าห่มตะปบดับไฟ แล้วโทร.หาธีระอีกครั้งแต่เขาปิดเครื่อง

ธีระกับกบมารอแดงหน้าห้องผ่าตัด ท่าทางกบกังวลใจที่แดงเข้าไปนานหลายชั่วโมง นึกได้ถึงเวลาต้องรับลูก จึงขอให้ธีระไปรับแทน ธีระเดินออกมากดโทรศัพท์หาข้าวตู เธอรับสายอย่างหงุดหงิด ธีระเอ่ยขอโทษที่โทร.กลับมาช้า

“นี่พี่ธีทำอะไรอยู่ ปิดเครื่องตั้งสามสี่ชั่วโมง ตูมีธุระสำคัญจะพูดด้วย” เธอโวยทันที

“ขอโทษ พี่อยู่กับแม่ ตูมีเรื่องสำคัญอะไร”

“ตูลืมกุญแจรถกับกุญแจบ้านไว้ในรถพี่ธี แล้วที่สำคัญคัตเอาต์ไฟดันช็อต ไฟลุกด้วย”

ธีระรีบถามเธอเป็นอะไรหรือเปล่า เธอบอกว่าดับไฟทัน และขอให้เขาเอากุญแจมาให้ตอนนี้ เขาเอ่ยขอโทษต้องไปรับไตรตั้นก่อนแล้วจะไปหา ข้าวตูเริ่มโกรธและน้อยใจ

“ได้มั้ยตู” ธีระถามย้ำ

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ธีไม่ต้องมาแล้ว กว่าพี่จะมาก็มืดพอดี ตูไม่ออกไปไหนแล้ว แค่นี้นะคะ”

ธีระรู้สึกได้ว่าเธอโกรธจึงถอนใจ ทำไมต้องมาลืมวันนี้ด้วย…ส่วนข้าวตูนั่งน้ำตาไหลทั้งโกรธทั้งน้อยใจบ่นกับตัวเอง

“แม่ พี่สาว หลาน แล้วค่อยเป็นเรา นี่เราต้องเป็นคนสุดท้ายของพี่ธีงั้นหรือ”

ooooooo

ธีระพาไตรตั้นมาส่ง แกวิ่งเข้าไปกอดแดงซึ่งนอนมีผ้าพันรอบศีรษะอยู่บนเตียง พร่ำถามว่า แม่เป็นอะไร แดงตอบว่าแม่ไม่สบาย กบเตือนลูกอย่ากวนแม่ ให้แม่ได้นอนพัก แดงหันมาบอกธีระอย่าบอกจินดาว่าตนผ่าตัด เขาพยักหน้ารับ กบพาไตรตั้นเดินออกมากับธีระ

เมื่อพ้นประตูห้อง ธีระรีบถาม “หมอบอกว่าไงพี่กบ”

“หมอบอกว่าต้องรอดูผลการตรวจชิ้นเนื้อก่อน”

“ทำไมผมถึงโชคไม่ดี แม่ก็เจ็บ พี่แดงก็มาป่วย ยังไงก็ขออย่าให้พี่แดงเป็นอะไรมากเลย”

สามคนพากันเดินออกไปหาข้าวทาน หลังจากนั้น ธีระกลับบ้านข้าวตู เห็นบ้านมืด จึงถามเธอว่าทำไมไม่เรียกช่างมาดู เธอบอกว่าช่างหมู่บ้านไม่อยู่

“แล้วไม่เรียกช่างที่อื่นล่ะ”

“ตูไม่รู้จักใครเลยค่ะ พี่ธีก็รู้ว่าตูเพิ่งกลับมาอยู่เมืองไทย”

“พี่ขอโทษ พี่ลืมไป แล้วคัตเอาต์มัน…”

“อย่าเพิ่งทำเลยค่ะ มันไหม้หมดแล้ว”

“แล้วทำไมตูไม่ออกไปข้างนอกแล้วให้พี่ไปรับ มานั่งทำไมมืดๆให้ยุงกัด”

“ตูไม่มีกุญแจบ้าน ถ้าตูออกไปแล้วคนมาขโมยของจะว่าไงคะ”

“จริงด้วย…พี่ขอโทษ วันนี้พี่ก็ยุ่งทั้งวัน ไป เราออกไปกินข้าวกันดีกว่า”

ข้าวตูไม่ไปบอกว่าสั่งพิซซ่ามาแล้ว เขาชวนเธอไปนอนที่คอนโดฯ เธอไม่ยอม

“นี่ตูโกรธพี่หรือ”

“ไม่ค่ะ ตูเพียงแต่รู้สึกว่า พี่ธีให้ความสำคัญกับตูน้อยไป”

ธีระจะอธิบาย เธอไม่ฟัง ระเบิดออกมาว่า “ใช่ค่ะ เรื่องของแม่ พี่สาว หลานพี่ พี่เขย สำคัญมากกว่าตูไงคะ”

“ไม่เอาน่า เอาล่ะพี่ขอโทษ พี่จะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ไปคอนโดฯพี่เถอะที่นี่ร้อนจัง”

“ตูไม่ไป ตูมาคิดดูแล้ว ตูว่าตูคงต้องยอมแพ้แม่พี่ธี”

“ไม่เอาน่าตู เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับแม่พี่ มันผิดที่พี่ ที่พี่ไม่เอากุญแจมาให้ตู”

“ไม่ใช่หรอกค่ะ วันนี้ทั้งวัน ตูนั่งคิดถึงแต่เรื่องนี้ ตูโทร.หาพี่ธี แต่พี่ปิดโทรศัพท์เพราะอยู่กับแม่ กลัวแม่จะเสียใจ ตูก็เลยถามตัวเองว่าแล้วตูเป็นใคร แสดงว่าตู

ไม่มีความหมายกับพี่ธีเลย”

“ไม่น่าตู ตูมีความหมายกับพี่นะ เพียงแต่ตอนนี้…”

“พี่ต้องดูแลแม่พี่ก่อน ใช่ไหมคะ”

“แม่พี่ป่วยหนักนะตู” ธีระเริ่มเครียด

“กลับกัน ถ้าเมื่อเช้าตูโดนไฟช็อตแล้วโทร.หาพี่ธี พี่จะทิ้งแม่มาหาตูไหมคะ” ข้าวตูหยั่งเชิง

ธีระตอบว่าต้องมา แต่เธอไม่อยากเชื่อ เพราะเขายังต้องไปรับหลานก่อน เขารีบบอกว่าไตรตั้นอยู่โรงเรียนคนเดียว กบต้องรอแดงเข้าผ่าตัด จึงวานตนไปรับแทน

“ก็นี่ไง สรุปว่าเรื่องของตูไม่สำคัญ”

“นี่ตูต้องการอะไรจากพี่เนี่ย”

ข้าวตูส่ายหน้าไม่ต้องการอะไร ให้เขากลับไปเสีย เขาไม่ยอมปล่อยให้เธออยู่คนเดียว เธอจึงแกล้งทำเป็นรับโทรศัพท์จากหมอแจ้งว่าแม่กำลังจะตายให้เขารีบไป

“นี่ไงพี่ธี ถ้าหมอโทร.มาแค่นี้ พี่ก็ทิ้งให้ตูอยู่คนเดียวได้แล้ว…กลับไปอยู่กับแม่พี่เถอะค่ะ ไม่ต้องมาสนใจตูอีกต่อไปแล้ว”

“เดี๋ยวตู นี่ตูต้องการจบกับพี่แค่นี้ใช่มั้ย” ธีระถามข้าวตูที่กำลังจะเดินขึ้นชั้นบน

“พี่ธีก็ลองเอาไปคิดดูเองแล้วกัน” ข้าวตูพูดจบเดินขึ้นไป

ธีระผงะถอยก่อนจะหันหลังก้าวเดินออกไปอย่างโกรธๆเช่นกัน…เขากลับมานั่งครุ่นคิดคำพูดทั้งหมดของข้าวตู สรุปความได้ว่าเป็นเพราะเรื่องแม่อีกแล้ว ตนควรไปขอโทษเธอ

ooooooo

วันรุ่งขึ้น ธีระขับรถมาจอดหน้าบ้านข้าวตู เดินลงมาพร้อมช่อดอกไม้ เขาต้องชะงักเมื่อเห็นป้ายขายด่วนแขวนไว้ เขาตกใจตะโกนเรียกเธอ โทร.หาเธอเท่าไหร่เธอก็ไม่รับ เขาจึงเอาช่อดอกไม้เสียบไว้ที่ประตูแล้วขึ้นรถขับไป

ข้าวตูมานั่งอยู่ริมทะเล มองมือถือที่ขึ้นชื่อธีระ คิดถึงวันที่เธอถามเขาว่าจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ แต่เขากลับตอบว่าอยู่กันไปแบบนี้ก็มีความสุขดีไม่อยากทำให้แม่โกรธ เธอมองมือถืออีกครั้ง บอกกับตัวเอง “ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะยังไงแม่เขาก็ต้องมาที่หนึ่งเสมอ”

ธีระถอนใจที่ข้าวตูไม่ยอมรับสาย พลัน กบโทร.สวนเข้ามาขอให้ไปเฝ้าจินดา เพราะต้องพาแดงไปทำซีทีสแกน เขารับคำแล้วโทร.หาข้าวตูอีกครั้ง ก็ยังไม่รับสาย จึงไปโรงพยาบาล

พยาบาลพาจินดามาทำกายภาพ ธีระเดินเข้ามา เธอบอกว่ากำลังจะพากลับห้อง เขาจึงขอเข็นแม่เอง พยาบาลยิ้มให้อย่างปลื้มใจแทนจินดา…

ธีระดูแลปรนนิบัติแม่ จินดาถามถึงแดงเพราะไม่เห็นหลายวันแล้ว เขาแก้ตัวไปว่างานยุ่ง ลูกค้าสั่งของเข้ามามาก อีกไม่กี่วันก็มา

“ไม่เป็นไร แล้วลูกล่ะ”

“ผมมีบินพรุ่งนี้ พรุ่งนี้แม่อยู่กับพวกป้าช้อยนะ พี่กบจะพาหลานมาเยี่ยม”

ไม่ทันไรพวกช้อยเดินเข้ามา ธีระยกมือไหว้แล้วฝากดูแลแม่วันพรุ่งนี้ด้วยเพราะตนมีบิน สามคนฝากซื้อของกันใหญ่ เขารับคำแล้วลากลับ จินดามองตามหลังลูกอย่างอาลัย

“พี่จินอย่าไปโกรธลูกเลยนะ เขามาเยี่ยมเช้าเยี่ยมเย็น” ใหญ่เห็นสายตาจินดา

จินดาบอกว่าตนไม่ได้โกรธ ภาแซวงั้นที่เป็นอัมพาตนี่ก็แกล้งหรือ ใหญ่กับช้อยหัวเราะเห็นด้วย จินดาค้อนขวับ…

ธีระออกจากห้องแม่ ก็มาที่ห้องแดง กบยังนั่งเฝ้าข้างเตียง เขาทักพี่สาวเป็นอย่างไรบ้าง เธอบ่นปวดหัวนิดหน่อย แต่ยังเป็นห่วงถามอาการแม่ เขาตอบว่าดีขึ้นไม่ต้องห่วงใช้เวลาสักหน่อยถึงจะหาย เขากุมมือเธอ อย่ากังวลอะไร ดูแลตัวเองให้หายพร้อมกัน

จากนั้น ธีระก็กลับมาที่บ้านข้าวตู เห็นบ้านปิดไฟมืด ดอกไม้ก็ยังเสียบอยู่หน้าประตู เขาถอนใจกลับไป…

ooooooo

วันรุ่งขึ้นเขามาที่สนามบิน เห็นข้าวตูถือกระเป๋าเหมือนจะเดินทาง จึงให้ลูกน้องเข้าไปกันก่อน เขาเดินตามข้าวตูอย่างเร็ว

“ตู เดี๋ยวสิตู พี่โทร.ไปทำไมไม่รับสาย…ไม่เอาน่ะ อย่าทำอย่างนี้สิ พี่ขอโทษ”

“พี่ธีไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ตูทบทวนดูแล้ว ตูคิดว่าเราควรจะหยุดทุกอย่างไว้แค่นี้ ตูกำลังจะกลับอเมริกาค่ะ”

“ไม่เอาน่า ไหนตูเคยบอกว่าเข้าใจเรื่องแม่พี่ ไม่สนใจว่าแม่จะชอบหรือไม่ชอบตูไม่ใช่หรือ”

“ใช่ค่ะ ตูเคยบอก เพราะตอนนั้นตูคิดว่าปัญหามันอยู่ที่แม่พี่ธี แต่ตอนนี้ตูรู้แล้วว่า ปัญหามันอยู่ที่ตัวพี่ธีมากกว่า”

ธีระทำหน้างง เธอขยายความ “บางทีพี่อาจจะไม่รู้ตัวเอง พี่ธีต่างหากที่เป็นฝ่ายรักแม่และให้ความสำคัญกับแม่พี่มากกว่าใครๆทั้งหมด”

“ไม่จริงหรอกตู ที่พี่ทำอย่างงั้นก็แค่อยากให้แม่สบายใจ”

“นั่นล่ะค่ะ พี่อาจจะคิดว่าเรื่องที่ทำเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับคนอื่น พี่ธีอาจจะคิดว่าที่ผู้หญิงทุกคนไปจากพี่เป็นเพราะแม่พี่ แต่ที่จริงแล้ว ตูว่าสิ่งที่ทุกคนรับไม่ได้เป็นเพราะตัวพี่มากกว่า เพราะพี่เลือกที่จะอยู่ข้างแม่ อยู่กับแม่”

“แต่คำว่าแม่นะตู ถ้าเราไม่รักแม่แล้วเราจะ…”

“ก็นี่ไงคะ ตูถึงต้องเป็นฝ่ายไป พี่ธีไม่ผิดหรอกค่ะ”

ธีระหัวใจแทบสลาย เขาอ้อนวอนอีกครั้ง “ไม่ไปได้มั้ยตู พี่รักตูนะ”

“เอาไว้วันนึงที่ไม่มีแม่พี่ แล้วตูจะกลับมาหาพี่ ลาก่อนค่ะ ตูรักพี่ธี” ข้าวตูจับมือเขา “ถ้ามีรูทบินไปอเมริกา โทร.หากันบ้างนะคะ เผื่อจะได้กินข้าวกัน” ข้าวตูเดินจากไป

ธีระทำใจไม่ได้ ตะโกนขอโอกาสตนอีกได้ไหม เธอหันกลับมาย้ำว่าวันไหนที่เขาไม่มีแม่ค่อยมาคุยกัน ธีระอึ้งมองเธอเดินจากด้วยความเสียใจ ตัดใจหันหลังกลับไปทำงาน ข้าวตูหันมามองเขาน้ำตาไหลพราก พึมพำว่าตนรักเขาเสมอ

ooooooo





ชอบเว็บนี้ กด Like เลย

Tags:
ขอขอบคุณ Youtube Channel: TV3 Official, gmmchannel, GTHchannel, MCOT Official และ ช่อง one

ความคิดเห็น


เพื่อนๆที่ดูไม่ได้แนะนำให้ลองใช้โปรแกรม Chrome ในการดูนะครับ